Λίβιος Ανδρόνικος, συγγραφέας

Ο Λίβιος Ανδρόνικος (Livius Andronicus Lucius), ελληνικής καταγωγής από τον Τάραντα, είναι ο ποιητής με τον οποίο εγκαινιάζεται η λατινική λογοτεχνία (Marconi, Liv.). Έδρασε τον 3o αιώνα π.Χ. και ήταν απελεύθερος κάποιου Μάρκου Λίβιου Σαλινάτωρ. Δεν έχουμε συγκεκριμένες πληροφορίες για τη βιβλιοθήκη του, κρίνοντας ωστόσο από το συγγραφικό και εκπαιδευτικό του έργο, πρέπει να ήταν από τoυς πρώτους, αν όχι ο πρώτος, συνειδητούς συλλέκτες βιβλίων στον ρωμαϊκό κόσμο και να υπέδειξε τη σημασία του βιβλίου στην εδραίωση και διάδοση της γνώσης.

Ο Ανδρόνικος δεν έπαψε να παραδίδει μαθήματα, ακόμη και όταν απέκτησε την ελευθερία του, και σύντομα το διδακτικό του πρόγραμμα έτυχε γενικής αποδοχής από το ρωμαϊκό κοινό. Η διδασκαλία του βασιζόταν στη θέση της πλατωνικής Πολιτείας ότι τα παιδιά πρέπει να διδάσκονται τους μεγάλους ποιητές, και ιδιαίτερα τον Όμηρο. Η λατινική γραμματεία όμως δεν διέθετε έπος ανάλογο ή αντίστοιχο του ομηρικού, και έτσι ο Ανδρόνικος καταπιάστηκε να μεταγράψει την Οδύσσεια σε σατούρνιους στίχους. Με αυτήν τη μεταγραφή, που διδασκόταν στα σχολεία της Ρώμης ακόμη και την εποχή του Οράτιου τον 1ο π.Χ., μορφώθηκε η ρωμαϊκή νεολαία (Verrusio, Liv.).

Ο Ανδρόνικος κατόρθωσε να εντυπωσιάσει τους Ρωμαίους: ανακηρύχθηκε δημόσια ποιητής και όταν οι τελευταίοι χρειάστηκε να καταφύγουν στους θεούς για να ανακτήσουν τη χαμένη τους εύνοια, του ανέθεσαν να γράψει τους ύμνους. Η αναγνώριση αυτή του έδωσε τη δυνατότητα να προχωρήσει στην ίδρυση συντεχνίας συγγραφέων και ηθοποιών με έδρα τον ναό της Αθηνάς, στον λόφο του Αβεντίνου (Dolç, Col.). Η συμβολή του στην πνευματική ζωή της Ρώμης ήταν σημαντική. Εκτός από το διδακτικό και μεταφραστικό του έργο εισήγαγε, κατά τον Κικέρωνα, γύρω στο 240 π.Χ. και το θέατρο, γράφοντας μάλιστα και έργα βασισμένα σε ελληνικά πρότυπα, με άφθονες μονωδίες και πρωταγωνιστή τον ίδιο.

Ο Ανδρόνικος, για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του μεταφραστικού του έργου, πρέπει να είχε στη διάθεσή του όχι μόνο τα ομηρικά έπη, τα έργα των μεγάλων τραγικών και λεξικογραφικά βοηθήματα, αλλά και ποικίλο  υλικό γύρω από τη λατινική γλωσσική παράδοση. Χαρακτηριστικά, η Μούσα γίνεται Camena, η Μοίρα Morta και η Μνημοσύνη Moneta. Μας επιτρέπεται έτσι να υποθέσουμε ότι ο Ανδρόνικος συγκρότησε την πρώτη συστηματική διπλοβιβλιοθήκη (Βιβλ. ΙΙ, 28-32.)

Ιστορικό πλαίσιο: Αρχαιότητα
Όνομα/Προσωνυμία: Λίβιος Ανδρόνικος (Livius Andronicus Lucius)
Ιδιότητα/Αξίωμα: Συγγραφέας
Τόπος γέννησης: Τάραντας
Τόπος δράσης: Ρώμη
Χρόνος δράσης: 3ος αι. π.Χ.
Αναφέρει: Πρόσωπα
Πλάτων, φιλόσοφος
Οράτιος, ποιητής
Άδεια χρήσης: In Copyright (InC)
Δικαιώματα: Το σύνολο του περιεχομένου του παρόντος διαδικτυακού τόπου αποτελεί πρωτότυπη επιστημονική εργασία του Κ. Σπ. Στάικου και των συνεργατών του. Το εικαστικό υλικό προέρχεται από την προσωπική συλλογή του Κ. Σπ. Στάικου και ο ίδιος είναι κάτοχος των σχετικών δικαιωμάτων που απαιτούνται για τη δημόσια προβολή και διάθεσή του.
Εμφανίζεται στις συλλογές:Πρόσωπα
Προβολή λιγότερων