Η Βιβλιοθήκη του δούκα Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο στο Ουρμπίνο

Ο δούκας του Urbino Federico da Montefeltro (1444-1482) είναι περισσότερο γνωστός στον καλλιτεχνικό κόσμο κυρίως για το διάσημο Studiolo του, που διακρίνεται από την εξαιρετική ξυλοτεχνία του, Federico da Montefeltro Studioloπαρά για τη συλλογή των βιβλίων και τον χώρο φύλαξής τους. Η αίθουσα όπου είχε ταξινομήσει τους βιβλιακούς θησαυρούς του δεν ήταν παρά ένας απρόσωπος –σε σύγκριση με το Studiolo– χώρος στο ισόγειο του Πύργου, διαστάσεων 45×20 μ., στεφόμενος από κυλινδρικό θόλο, ενώ δύο μεγάλα υαλοστάσια στον βόρειο τοίχο και ένα στον νότιο εξασφάλιζαν τον φωτισμό της. Τίποτα δεν έχει απομείνει από τη βιβλιοθήκη, ούτε η θύρα που άνοιγε από την εσωτερική αυλή, αλλά και από τις οροφογραφίες φαντάζει ένας μεγίστων διαστάσεων ανάγλυφος αετός στο κέντρο του θόλου, με τα αρχικά F.D. εκατέρωθεν του κεφαλιού του, περιβαλλόμενος από χερουβείμ, ενώ τη διακόσμηση συμπληρώνουν ακτίνες φωτός και φλόγες.

Τα βιβλιοστάσια, σύμφωνα με την παράδοση, αντιστοιχούσαν σε 8 επιτοίχια ερμάρια με ράφια, τοποθετημένα στον ανατολικό και δυτικό τοίχο. Η περιγραφή βασίζεται αποκλειστικά στη μαρτυρία του Bernardino Baldi, πολίτη του Urbino, που εργάσθηκε για λογαριασμό του δούκα, και χρονολογείται στα 1587.

Αντίθετα με την αίθουσα της βιβλιοθήκης του, το Studiolo θησαύριζε κώδικες και έντυπα που μελετούσε ο Federico da Montefeltro, εξαιρετικά πολύτιμα με πλούσιες μικρογραφίες. Διαστάσεων μόλιςFederico da Montefeltro Studiolo drawing 2,5×3 μ., η αίθουσα είναι διακοσμημένη σε δύο διαζώματα: μία περίτεχνη ξυλοκατασκευή, με απεικονίσεις κωδίκων, επιστημονικών οργάνων κ.ά., που παραπέμπουν σε ναό των Μουσών, και η οποία στέφεται από ζωγραφική σύνθεση με τον Federico da Montefeltro αναγιγνώσκοντα στο κέντρο της αίθουσας και εκατέρωθεν φιλοσόφους και Πατέρες της Εκκλησίας, όπως ο Αριστοτέλης, ο Μέγας Αλβέρτος και ο άγιος Ιερώνυμος.

Η ξυλοτεχνική εργασία αντιπροσωπεύει την πλέον περίτεχνη της εποχής, διακρίνεται δε και για τις ζωγραφικές απεικονίσεις που αποδίδει. Χρησιμοποιήθηκαν διάφορα είδη μασίφ ξυλείας, ξακρισμένα, στα οποία εντέθηκαν κατά περίπτωση καπλαμάδες και τεμάχια από πεύκο, καρυδιά, κερασιά, λεμονιά και άλλα είδη, τα οποία επιλέχθηκαν σύμφωνα με το φυσικό χρώμα τους και τα νερά τους, ώστε να αποδοθούν σκιάσεις, φόντα και φυσικοί ορίζοντες, αρχιτεκτονικά μέλη, πρόσωπα και πράγματα, όπως και είδη του φυτικού και ζωικού βασιλείου (Αρχιτ., 314-316).

Επωνυμία: Studiolo di Federico da Montefeltro (Στουντιόλο του Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο)
Ιστορικό πλαίσιο: Αναγέννηση
Τόπος: Ουρμπίνο
Αποπεράτωση: 15ος αι.
Αναφέρει: Πρόσωπα
Αριστοτέλης, φιλόσοφος
Άγιος Ιερώνυμος, Πατέρας της Δυτικής Εκκλησίας
Εικόνες
Σχέδιο που αναπαριστά άποψη του εσωτερικού του Studiolo του δούκα του Urbino, με Προσωπογραφίες Ενδόξων Αντρών.
Άποψη του στουντιόλο του Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο, που ολοκληρώθηκε το 1496.
Αναφέρεται από: Πρόσωπα
Κορβίνος, Ματθίας, βασιλιάς της Ουγγαρίας
Άδεια χρήσης: Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές (CC BY-NC-ND 4.0)
Δικαιώματα: Το λήμμα αποτελεί πρωτότυπη επιστημονική εργασία της ομάδας ανάπτυξης του ψηφιακού χώρου «Περί Βιβλιοθηκών».
Εμφανίζεται στις συλλογές:Αρχιτεκτονική
Προβολή λιγότερων