Βιβλιοθήκη της Αθωνιάδας Σχολής στο Άγιο Όρος

Θέση. Στη Νοτιοδυτική Πτέρυγα του οικοδομήματος της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα, κοντά στις Καρυές, σε υψόμετρο 400 μέτρα περίπου, λειτουργεί σήμερα η «Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία». Αρχικά, η Αθωνιάδα, (1749–1821) είχε στεγαστεί σε ειδικά ανεγερμένο συγκρότημα πάνω σε λόφο κοντά στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, στα ανατολικά της, ενώ κατά το διάστημα 1832–1930 η σχολή λειτούργησε σε διάφορα κελιά των Καρεών.

Ίδρυση και εξέλιξη. Η Αθωνιάδα ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του προηγουμένου Μελετίου Βατοπαιδινού. Το ιδρυτικό σιγίλλιο της σχολής εκδόθηκε από τον πατριάρχη Κύριλλο Ε΄ το 1748, ενώ για την στέγασή της ανοικοδομήθηκε, με δαπάνες της μονής Βατοπαιδίου, μεγαλοπρεπές κτίριο σε παρακείμενο λόφο. Περιλάμβανε 170 δωμάτια, Τράπεζα, Παρεκκλήσιο, Βιβλιοθήκη και αίθουσες διδασκαλίας. Είχε την μορφή Ανώτατης Ακαδημίας, σύμφωνα με ανάλογο Πατριαρχικό Σιγίλλιο, όπου κατονομάζεται ως «φροντιστήριον ελληνικών μαθημάτων, παιδείας τε και διδασκαλίας παντοδαπούς εν τε λογικαίς, φιλοσοφικαίς τε και θεολογικαίς επιστήμαις». Ως κύριος μόνιμος οικονομικός πόρος της σχολής παραχωρήθηκαν τα ετήσια εκκλησιαστικά δικαιώματα του πατριαρχείου που του απέδιδε η επισκοπή Ιερισσού και Αγίου Όρους και τα οποία ανέρχονταν σε 24.000 άσπρα.

Πρώτος διευθυντής και δάσκαλος των αρχαίων ελληνικών ορίσθηκε ο Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης και στη συνέχεια ο  Αγάπιος  Αγιοταφίτης, ο οποίος διοίκησε το σχολείο μόνο για 4 μήνας, καθώς τον «απέκτειναν έξω της Θεσσαλονίκης κακοποιοί φονείς γενίτζαροι επανακάμπτοντα από Γαλατίστης της πατρίδος αυτού». Το 1753 ανέλαβε την διεύθυνση ο λόγιος Ευγένιος Βούλγαρης, με μισθό ιδιαίτερα υψηλό, 1.000 γρόσια τον χρόνο και με τον όρο να έχει «οίκοθεν παρ’ εαυτώ και υποδιδάσκαλον». Υποδιδάσκαλος του Βούλγαρη ορίσθηκε ο Παναγιώτης Παλαμάς, ο οποίος δίδαξε γραμματικά μαθήματα. Στο πρόγραμμα διδασκαλίας της σχολής περιλαμβάνονταν η κλασική Φιλολογία, η αρχαία και η νεώτερη Φιλοσοφία, τα Μαθηματικά και η Φυσική.

Ταχύτατα η Σχολή απέκτησε μεγάλη φήμη και προσήλκυσε πληθώρα μαθητών.  Ωστόσο η νεοτερικότητα για τα τότε δεδομένα της διδασκαλίας του Ευγενίου, οι εσωτερικές διαμάχες και οι φατριασμοί, επέδρασαν αρνητικά στην λειτουργία της. Ο Ευγένιος παραιτήθηκε από την διεύθυνση. Το 1759 απομακρύνθηκε οικειοθελώς από το Άγιον  Όρος, κατέφυγε στην  Κωνσταντινούπολη, όπου ανέλαβε τη διεύθυνση της Πατριαρχικής Ακαδημίας. Ωστόσο η σχολή συνέχισε να λειτουργεί, αλλά με πολλά προβλήματα.

Οι αλλεπάλληλες προσπάθειες δεν επέφεραν τα επιθυμητά αποτελέσματα.  Η πρώτη προσπάθεια οφείλεται στον πατριάρχη Σεραφείμ Β΄ (1757–1761) και έληξε με την παραίτηση του Μετσοβίτη διευθυντή Νικολάου Ζερζούλη το 1761. Ακολούθησε η εγκατάλειψη της  Αθωνιάδας από τους μαθητές, που προτίμησαν τις παραδόσεις του Ευγενίου στην Πατριαρχική  Ακαδημία Κωνσταντινούπολης. Από το 1761 έως το 1769 φαίνεται ότι η σχολή δεν ήταν σε λειτουργία. Ο πατριάρχης Ιωαννίκιος Γ΄ (1761–1763) προσκάλεσε τον Νικηφόρο Θεοτόκη, θαυμαστή του Βούλγαρη, να αναλάβει τη διεύθυνση της σχολής, αλλά και αυτή η προσπάθεια δεν τελεσφόρησε.

Και άλλες προσπάθειες, το 1769, απέτυχαν λόγω αντιδράσεων από τους μοναχούς της μονής Βατοπαιδίου, οι οποίοι δεν ενέκριναν την τοποθέτηση στη θέση του διευθυντή της σχολής τον Κοζανίτη ιερομόναχο Κύριλλο και τον μαθητή του Ιωάννη Πέζαρο (1749–1806). Το 1782, μια άλλη προσπάθεια με πρωτοβουλία του Γαβριήλ Δ΄ απέτυχε κι αυτή. Το 1784 εμφανίζονται ως δάσκαλοι ο Κυπριανός και ο αδελφός του Ιωάννης, με καταγωγή από την Κρήτη. Ο Κυπριανός παρέμεινε σχολάρχης μέχρι τον θάνατό του, το 1799. Κατά την περίοδο της διοίκησής του, η Αθωνιάδα ξέπεσε σε μια κατώτερη σχολή γραμματικών μαθημάτων, που δεν είχε καμία σχέση με εκείνη του Βούλγαρη. Μετά τον θάνατό του φαίνεται να σταματά προσωρινά η λειτουργία της.

Το 1801 ο πατριάρχης Καλλίνικος Ε΄ κατέβαλλε προσπάθειες για την ανασύστασή της. Η κίνησή του δεν απέδωσε μολονότι ιδρύθηκαν για την ενίσχυσή της τοπικές επιτροπές σε περίπου 120 πόλεις σε Ευρώπη, Ρωσία και Βαλκάνια. Ανάμεσα στους υποστηρικτές συγκαταλέγεται και ο Αδαμάντιος Κοραής στο Παρίσι. Η κατάσταση για την πορεία της σχολής χειροτέρευσε με τις επεμβάσεις του πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄, που την περίοδο 1808–1818 ήταν εξόριστος στο Άγιο Όρος, καθώς δέχτηκε πολλές αντιδράσεις όταν επεχείρησε τη μεταφορά της από το Βατοπαίδι στις Καρυές.

Τελικά, η Αθωνιάδα το 1821 διέκοψε την λειτουργία της. Τελευταίος δάσκαλός της ήταν ο Αθανάσιος Φιλιππίδης ή Φιλιππουπολίτης, που είχε διοριστεί στα 1804.

Ανάμεσα στους μαθητές της σχολής περιλαμβάνονται οι, Κοσμάς ο Αιτωλός, Ιώσηπος Μοισιόδαξ, Χριστόφορος Μακραίος, Χριστόδουλος Παμπλέκης, ο νεομάρτυρας Αθανάσιος ο εν Ξηροκρήνη, Γαβριήλ Καλωνάς, Αθανάσιος Πάριος και ο Ρήγας Φεραίος.

Κατά το διάστημα 1832–1842 φαίνεται πως λειτούργησε στις Καρυές ένας «Διοργανισμός της Αθωνιάδος Σχολής». Τα μαθήματα μάλλον γίνονταν στο κτίριο της Ιεράς Επιστασίας, όπου «φαίνεται ότι παρεχωρήθη μέρος τι η δωμάτιόν τι όπερ εχρησίμευεν ως Σχολή δήθεν, ήτις ακανονίστως ελειτούργει».

Η σχολή επανιδρύθηκε το 1842 με πατριαρχικό γράμμα του Γερμανού Δ΄. Για τη στέγασή της, η Ιερά Κοινότητα αγόρασε από τη μονή Κουτλουμουσίου το κελί του Τιμίου Προδρόμου του Σακαλλέρου, που βρισκόταν στη ΒΑ είσοδο των Καρεών. Το κελί, που ήταν σε ερειπιώδη κατάσταση, κατεδαφίστηκε. Στη θέση του άρχισε η οικοδόμηση νέου κτιρίου, που ολοκληρώθηκε το 1844. Η ονομασία της σχολής είναι τώρα «Κεντρική Αθωνιάς Σχολή». Η λειτουργία της άρχισε μόλις τον επόμενο χρόνο, το 1845, με διευθυντή τον Δανιήλ Μάγνητα τον Ιβηρίτη. Το νέο εκπαιδευτήριο πρόσφερε τις υπηρεσίες του μέχρι το 1925. Στο διάστημα αυτό αναφέρονται 35 δάσκαλοι, μεταξύ των οποίων ο Βαρθολομαίος Κουτλουμουσιανός, ο Νικηφόρος Γλυκάς και ο Χριστόφορος Κτενάς.

Από το 1930 η Αθωνιάδα στεγάζεται στον εξωτερικό ξενώνα της Βατοπαιδινής Σκήτης του Αγίου Ανδρέα (Σεράι) στις Καρυές. Πρώτος σχολάρχης ανέλαβε ο αρχιμανδρίτης Αθανάσιος Παντοκρατορινός. Λειτουργεί μέχρι σήμερα, με μία διακοπή μεταξύ των ετών 1940 και 1953.

Το 1953 επαναλειτούργησε στο συγκρότημα της Σκήτης Αγίου Ανδρέα ως «Αθωνιάς Εκκλησιαστική Ακαδημία» και Οικοτροφείο (δωρεάν σίτιση και διαμονή). Πρώτος σχολάρχης της ορίσθηκε ο μητροπολίτης Μιλητουπόλεως Ναθαναήλ. Μεταξύ των μαθημάτων προβλεπόταν και η «συντήρησις βιβλιοθηκών μετά στοιχείων βιβλιοθηκονομίας».  Επίσης, στο ωρολόγιο πρόγραμμα του 1972 καθορίζονταν ώρες μαθημάτων βιβλιοθηκονομίας, τυπογραφίας και βιβλιοδετικής.

Σήμερα, το Γενικό Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο - Εκκλησιαστικό Λύκειο Αθωνιάδας Αγίου Όρους είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, ισότιμο και ισοδύναμο με τα άλλα δημόσια σχολεία της ελληνικής επικράτειας, και παρέχει τις ίδιες δυνατότητες πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Οι μαθητές, εκτός από το Ωρολόγιο πρόγραμμα της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, διδάσκονται επιπλέον θεολογικά μαθήματα, εκκλησιαστική μουσική και αγιογραφία. Οι πόροι του σχολείου προέρχονται από τις επιχορηγήσεις του Υπουργείου Παιδείας και της Ιεράς Κοινότητας.

Βιβλιοθήκη. Σήμερα η βιβλιοθήκη της Αθωνιάδας στεγάζεται στον πρώτο όροφο του κτιρίου της σχολής και περιλαμβάνει μόνο έντυπα. Οι καταβολές της βιβλιοθήκης της σημερινής Αθωνιάδας συμπίπτουν με την ίδρυση της πρώτης στις Καρυές Αθωνιάδας Σχολής στα 1844. Η βιβλιοθήκη της αρχικής, βατοπαιδινής, Αθωνιάδας μεταφέρθηκαν μετά τη κλείσιμο της σχολής το 1821 στη μονή Βατοπαιδίου.

Για τη συγκρότηση βιβλιοθήκης κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου λειτουργίας της Αθωνιάδας (1749–1821) υπάρχει ιδιαίτερη φροντίδα ήδη από τα πρώτα χρόνια μετά την ίδρυσή της. Πολλές προσπάθειες έγιναν από τον Ευγένιο Βούλγαρη, ο οποίος εκτός από τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης προσπάθησε να οργανώσει και τυπογραφείο. Μεταξύ άλλων, σώζεται ευχαριστήρια επιστολή του προς τον πατριάρχη Ιεροσολύμων Εφραίμ Β΄, για τα αντίτυπα Γραμματικής που έλαβε και που διένεινε στους μαθητές του. Επίσης, ο Ευγένιος Βούλγαρης είναι αυτός που το 1755 παρέλαβε τη βιβλιοθήκη του μοναχού Σωφρονίου, ασκητή σε κελί της Λαύρας στην περιοχή των Αμαλφηνών, ο οποίος την κληροδότησε στην Αθωνιάδα.

Η βιβλιοθήκη της πρώτης Αθωνιάδας, μετά την παύση της λειτουργίας της το 1809, μεταφέρθηκε στη μονή Βατοπαιδίου. Στον Κώδικα 1641 της μονής, σε κατάλογο βιβλίων της σχολής, αριθμούνται 337 τόμοι. Από αυτούς οι 17 είναι χειρόγραφα.

Στην Αθωνιάδα κληροδότησε την προσωπική του βιβλιοθήκη και ο Νικηφόρος Θεοτόκης (1731–1800). Τα βιβλία του όμως δεν παραδόθηκαν ποτέ στη σχολή. Έφτασαν μέχρι τη μονή Ιβήρων και από εκεί, έπειτα από πιέσεις του πατριαρχείου και του Δωροθέου Πρωΐου, μεταφέρθηκαν το 1805 στην Πατριαρχική Πάγκοινο Σχολή στο Κουρού-τσεσμέ.

Στο Αρχείο της Ιεράς Κοινότητας, στις Καρυές, εντοπίζονται κάποιοι κατάλογοι βιβλίων της Αθωνιάδας. Ένας από αυτούς είναι του Διονυσίου Λαυριώτου, με ημερομηνία 10 Φεβρουαρίου 1849, ο οποίος καταγράφει 299 βιβλία, και μάλιστα σχεδόν στο σύνολό τους κοστολογημένα. Το ίδιο έτος, ο Βαρθολομαίος Κουτλουμουσιανός κατέγραψε τα βιβλία και τα κινητά αντικείμενα της σχολής. Μας πληροφορεί ότι κάποια από τα πολλαπλά αντίτυπα της βιβλιοθήκης πωλήθηκαν, τα οποία και κατονομάζει. Η καταγραφή αυτή περιέχει συνολικά 446 βιβλία. Από αυτά πωλήθηκαν τα 50. Επίσης, το 1853 συντάχθηκε κατάλογος με εντολή της Ιεράς Επιστασίας. Περιέχει συνολικά 464 βιβλία. Το 1856, ο αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας Δανιηλόπουλος ο Ξηροποταμινός, από τη Γαλάτιστα Χαλκιδικής, εφημέριος στον Άγιο Γεώργιο Βιέννης, δώρισε τη βιβλιοθήκη του στην Αθωνάδα. Απαρτιζόταν από 224 καταγεγραμμένους τόμους βιβλίων (ο κατάλογος στο βατοπαιδινό Αρχείο). Υπάρχει και ένας ακόμη χειρόγραφος κατάλογος με ημ. 21 Σεπτεμβρίου 1885, όπου καταγράφονται 191 τίτλοι.

Με την επαναλειτουργία της σχολής το 1930 άρχισε και η αναδιοργάνωση της βιβλιοθήκης. Στην πρώτη συνεδρία της η Εφορεία της Αθωνιάδας, στις 22.11.1930, υπό την προεδρία του σχολάρχη Αθανασίου Παντοκρατορινού, αποφάσισε τη μεταφορά της βιβλιοθήκης από το κτίριο των Καρεών και τη στέγασή της στη Σκήτη του Αγίου Ανδρέα, τη διάθεση ποσού 5.000 δρχ. για την αγορά των εκδοθέντων τόμων της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας του Δρανδάκη και τη συμπλήρωσή τους τον επόμενο χρόνο, και την έκκληση, μέσω της Ιεράς Κοινότητας, προς τις μονές για δωρεά τυχόν πολλαπλών αντιτύπων. Οι μονές ανταποκρίθηκαν. Έτσι, τα περισσότερα βιβλία της Αθωνιάδας αποτελούν δωρεά των αγιορειτικών μονών. Το 1931 η μονή Βατοπαιδίου δώρησε 41 τόμους διαφόρων βιβλίων. Την ίδια χρονιά, και το Υπουργείο Εξωτερικών επίσης πρόσφερε 175 τόμους από βιβλία και διάφορα φυλλάδια. Το 1935 ο Παγκράτιος ο Ιβηρίτης, γιατρός, πρόσφερε στην Αθωνιάδα ολόκληρο το Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό του Ελευθερουδάκη.

Κατά τα έτη 1956–57 συντάχθηκε χειρόγραφος κατάλογος, ο οποίος ενσωμάτωσε τα βιβλία των προηγούμενων καταλόγων και πρόσθεσε τα εισαχθέντα μέχρι τη σύνταξή του. Καταγράφει 1.062 τίτλους ελληνικών και 436 ξενόγλωσσων εντύπων.

Η προσπάθεια εμπλουτισμού της βιβλιοθήκης συνεχίστηκε. Κατά την περίοδο 1978 έως το 1997 τα βιβλία πολλαπλασιάσθηκαν.

Το 1985, στη σειρά Αγιορειτικές Βιβλιοθήκες του Κέντρου Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, ο Γιάννης Καράς εξέδωσε κατάλογο των ελληνικών εντύπων μέχρι το 1900 που απόκεινται στις βιβλιοθήκες Πρωτάτου και Αθωνιάδας. Οι τίτλοι που αποδίδονται στην Αθωνιάδα φτάνουν τους 271. Πρόκειται για βιβλία κάθε είδους, κατεξοχήν όμως εκπαιδευτικά. Το πρώτο έντυπο που εντοπίζει ο ερευνητής στη βιβλιοθήκη της Αθωνιάδας είναι μια έκδοση του 1667 με Τα ευρισκόμενα του Ησιόδου, που τυπώθηκε στο Άμστερνταμ.

 

Βιβλιογραφία

Αγγέλου, Ά., Το χρονικό της Αθωνιάδας, Νέα Εστία 74 (1963), 84–105.

Ανώνυμος, Η Σκήτη του Σεραγίου εν Αγίω Όρει, Νεολόγου Εβδομαδιαία Επιθεώρησις 1.3 (10.11.1891), 38–39.

Βογιατζής, Σ., Ο ναός του Τιμίου Προδρόμου της Αθωνιάδος στις Καρυές και η αποκατάστασή του, Αθωνιάς Ακαδημία 250 έτη από της ιδρύσεως, Άγιον Όρος 2018, 257–283.

Δημαράς, Κ., Η Σχολή του Αγίου Όρους στα 1800, Ελληνικά 15 (1957), 141–171.

Επετηρίς της Αθωνιάδος Σχολής επί τη συμπληρώσει δωδεκαετίας από της επαναλειτουργίας αυτής, Αθήνα 1966.

Ζαχαρόπουλος, Ν., Η πνευματική κίνηση του ΙΗ΄ αιώνα στον ελληνικό χώρο μέσα από τη χειρόγραφη παράδοση, Θεσσαλονίκη 1984.

Ιερά Μεγίστη Μονή ΒατοπαιδίουΑθωνιάς Ακαδημία. 250 έτη από της ιδρύσεως, Πρακτικά Επιστημονικής Ημερίδας (Αθήνα,11-12 Δεκ. 1999), Άγιον Όρος 2018.

Καλλιγάς, αρχιμ. Σωφρόνιος, Αθωνιάς, ήτοι σύντομος περιγραφή του Αγίου Όρους Άθωνος, Άγιον Όρος 1863.

Καράς, Γ., Τα ελληνικά έντυπα του Πρωτάτου και της Αθωνιάδος Κέντρον Νεοελληνικών Ερευνών 32), Αθήνα 1985.

Κηρύκος, Κ., Η συμβολή της Αθωνιάδας στην Παιδεία και την Αφύπνιση του Γένους (1749–1821), Θεσσαλονίκη 2015.

Κιτρομηλίδης, Π., Η Μονή Βατοπαιδίου και η παιδεία του Γένους. Η συνεισφορά της Αθωνιάδας, Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπεδίου. Παράδοση-Ιστορία-Τέχνη, τ. 1, Άγιον Όρος 1996, 72–80.

–––––, Ιστοριογραφικά προβλήματα της Αθωνιάδος Σχολής, Αθωνιάς Ακαδημία 250 έτη από της ιδρύσεως, Άγιον Όρος 2018, 257–283.

Κτενάς, αρχιμ. Χριστοφόρος, Οι εν τη Αθωνιάδι σχολή διδάξαντες από του 1847–1916, Γρηγόριος ο Παλαμάς 2 (1918), 114–116.

–––––, Η σύγχρονος Αθωνιάς σχολή και οι εν αυτή διδάξαντες από του 1845–1916, Αθήνα 1930.

Κωνσταντίνου, αρχιμ. Νικηφόρος Μικραγιαννανίτης, Η Αθωνιάδα Ακαδημία κατά τη δεύτερη περίοδο από το 1842 ώς το 1940, Θεσσαλονίκη 1999.

Λάμπρος, Σπ., Κατάλογος των εν ταις βιβλιοθήκαις του Αγίου Όρους ελληνικών κωδίκων, τ. Αʹ, Cambridge, University Press, 1895, 1–10.

Μαμαλάκης, Ι., Το Άγιον Όρος (Άθως) διά μέσου των αιώνων, Θεσσαλονίκη 1971.

Μαμαλούκος, Στ., Αθωνιάς Ακαδημία. Προβληματισμοί για την προστασία ενός ιστορικού ερειπίου, ΕΤΕΠΑΜ. Πρακτικά 2ου Πανελλήνιου Συνέδριου Αναστηλώσεων, Αθήνα 2012.

–––––, Το οικοδομικό συγκρότημα της Αθωνιάδος Ακαδημίας. Η αρχιτεκτονική του μνημείου και μερικές σκέψεις για την αποκατάστασή του, Ευγένιος Βούλγαρης. Ο homo universalis του Νέου Ελληνισμού, Αθήνα 2018, 199–233.

Νίκανδρος, προηγ. Βατοπεδινός, Η Αθωνιάς Σχολή παρά τη εν Αγίω Όρει Άθω Ιερά και Σεβασμία Μεγίστη Μονή του Βατοπεδίου, Νεολόγος 5246 (28.11.1886), 5554 (17.12.1887), 5558 (22.12.1887).

Νικολακάκης, Δ., Το καθεστώς ίδρυσης της Αθωνιάδας Σχολής βάσει των σιγιλλίων του Οικουμενικού Πατριάρχου Κυρίλλου του Ε´, Άγιον Όρος και Λογιοσύνη, Πρακτικά Συνεδρίου, Θεσσαλονίκη 2013, Θεσσαλονίκη 2014, 457–463.

Παΐσιος, μον. Βατοπαιδινός, Η παρά την ιεράν μονήν Βατοπεδίου Αθωνιάς σχολή, Μακεδονικόν Ημερολόγιον 4 (1928), 318–323.

Παπάγγελος, Ι., Ιστορική διαδρομή της Αθωνιάδος Εκκλησιαστικής Ακαδημίας, Λόγιοι και λογιοσύνη στο Άγιον Όρος, Θεσσαλονίκη, Αγιορειτική Εστία, 2013, 128–133.

Σμυρνάκης, Γ., Το Άγιον Όρος, Καρυές Αγίου Όρους 1903/1988.

Χρήστου, Π., Το Άγιον Όρος, Αθωνική πολιτεία - ιστορία, τέχνη, ζωή, Αθήνα 1987.

Χρυσοχοΐδης, Κρ., Πρωτάτο. Το κέντρο του αθωνικού μοναχισμού, Κειμήλια Πρωτάτου, τ. 1, Άγιον Όρος 2001, 19–41.

 

Επίσημη ιστοσελίδα:

https://blogs.sch.gr/lykeatho/

Επωνυμία: Βιβλιοθήκη της Αθωνιάδας Σχολής στο Άγιο Όρος
Ιστορικό πλαίσιο: Νεότερη Εποχήsemantics logo
Χαρακτήρας: Μοναστηριακέςsemantics logo
Τόπος ίδρυσης: Άγιο Όροςsemantics logo
Τόπος λειτουργίας: Άγιο Όροςsemantics logo
Χρόνος ίδρυσης: 1749
Περιεχόμενα: Έντυπα και χειρόγραφα βιβλία
Δωρεές/Αγορές: Ναι
Ιδιοκτησία: Ιερά Μονή Βατοπαιδίου (Άγιο Όρος)
Κτίρια: Σκήτη Αγίου Ανδρέα (Καρυές, Άγιο Όρος)
Διοίκηση: Ο εκάστοτε σχολάρχης
Νομικό πλαίσιο: Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ)
Πληροφορίες: Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία 630 86 Καρυές Αγίου Όρους τηλ. 23770 23200 Fax 23770 23341 Email: Athoniada[at]sch[dot]gr
Ωράριο: Μετά από συννενόηση
Λέξεις κλειδιά: Ιωαννίκιος Γ΄, πατριάρχης
Κύριλλος Ε΄, πατριάρχης
Σεραφείμ Β΄, πατριάρχης
Γαβριήλ Δ΄, πατριάρχης
Καλλίνικος Ε΄, πατριάρχης
Γρηγόριος Ε΄, πατριάρχης
Γερμανός Δ΄, πατριάρχης
Μελέτιος Βατοπαιδινός
Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης
Αγάπιος Αγιοταφίτης
Ευγένιος Βούλγαρης
Παναγιώτης Παλαμάς
Νικόλαος Ζερζούλης
Νικηφόρος Θεοτόκης
Κύριλλος, ιερομόναχος
Ιωάννης Πέζαρος
Κυπριανός ο Κρητικός
Αδαμάντιος Κοραής
Αθανάσιος Φιλιππίδης
Κοσμάς ο Αιτωλός
Ιώσηπος Μοισιόδαξ
Χριστόφορος Μακραίος
Χριστόδουλος Παμπλέκης
Αθανάσιος ο εν Ξηροκρήνη, νεομάρτυρας
Γαβριήλ Καλωνάς
Αθανάσιος Πάριος
Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος)
Δανιήλ Μάγνης
Βαρθολομαίος Κουτλουμουσιανός
Νικηφόρος Γλυκάς
Χριστόφορος Κτενάς
Αθανάσιος Παντοκρατορινός
Ζαχαρίας Δανιηλόπουλος
Άδεια χρήσης: Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές (CC BY-NC-ND 4.0)
Δικαιώματα: Το λήμμα αποτελεί πρωτότυπη επιστημονική εργασία της ομάδας ανάπτυξης του ψηφιακού χώρου «Περί Βιβλιοθηκών».
Εμφανίζεται στις συλλογές:Βιβλιοθήκες
Προβολή λιγότερων